Shanghai/China: Wat is er goed? Wat is er slecht?

Door: Carl Rohde

taxi shanghaiOveral waar ik in de wereld kom om met studenten te gaan Coolhunten vraag ik ze na een tijdje wat Het Beste aan hun land is en wat Het Slechtste. Dat doe ik overigens bij iedereen: van de chauffeur die me van luchthaven naar hotel vervoert tot en met de journalist die een interview met me wil. Vragen als deze werken al bruggetjes. Mensen vinden het leuk om te praten en er ontstaat een soort van levendigheid die iedereen waardeert en onthoudt.

De antwoorden van de Chinese studenten waren interessant. Voor het eerst in de zes jaar dat ik hier kom, hoorde ik ze enige kritiek op hun overheid opperen. Dat is hoogst onge­brui­kelijk, zeker tegenover een ‘ vreemdeling’. Blijkbaar is de nieuwe midden­klasse minder op haar mondje gevallen dan vroeger en zeker de kinderen van de nieuwe middenklasse: mijn studenten! Maar de toon blijft altijd respectvol. Zo vindt men de relatie tussen overheidsrepresentanten met vrienden uit het Chinese bedrijfsleven te nauw. Als het bedrijfsleven écht onafhankelijk en zonder ‘steun’  van de overheid moest operen, zouden de beste overblijven en van inter­nationale kwaliteit blijken. “En dan komt de volgende Apple vast en zeker uit China. Het zou goed zijn als de overheid dát stimuleerde!”. Kortom wel (voorzichtige) kritiek maar uiteindelijk toch veel vertrouwen in ‘het kunnen & het gezag’ van de regering.

shanghai-op-straatHet Slechtste? De voortdurend rijzende huizenprijzen in Shanghai. Geen enkele net afgestu­deerde kan hier nog een huis kopen. De huizen zijn hier ongeveer even duur als in Neder­land en in de binnenstad natuurlijk heel veel duurder – iedereen met wereldguts & talent wil immers in Shanghai, ‘The Bigger Apple’ komen wonen. Een net afgestudeerde verdient ongeveer 650 euro per maand, maar dan moet je wel goed zijn en geluk hebben. Een eigen huis(je) kan je dan dus wel vergeten.

babymelk chinaHet Slechtste? Anderen hadden het, zowel binnen als buiten de coolhunt om, over ‘Healthy Food’ en dat het daar nogal eens aan ontbreekt in Shanghai en China. Ik dacht eerst dat ze dat groene, eco-vriendelijke, organische voedsel bedoelden wat bij ons in groeiende kring(e­tjes) behoorlijk populair is. Maar dat was naief westers gedacht. Hier in China bedoelen ze met ‘Healthy Food’: voeding die veilig is. Babymelk die je kunt vertrouwen. Kippenvlees waar je gegaran­deerd niet ziek van wordt. Soms vergeet je dat deze superkrachtige wereldstad in een land ligt dat we twee decennia geleden met zijn allen nog zeer vanzelfsprekend:  ‘onderontwikkeld’ noemden. Niet alle ‘basics’  zijn hier zo tof geregeld als in onze verzor­gings­staat. “Maar pakt die krachtige overheid van jullie die schandalen dan niet keihard aan?”, vroeg ik. “Ja, maar soms zijn de relaties tussen overheid en bepaalde bedrijven nauw.”

Shanghai parkHet Beste? “Wij hebben zo veel potentieel. Als we ook nog eens creatiever en innovatiever worden, dan groeien we waarschijnlijk uit tot het wereldrijk in het midden.”  (“creatiever en innovatiever”: die kerncompetenties maken het hart uit van International Lifestyle Studies. Ik bedoel maar….).  Het Beste? “Wij zijn socialer georganiseerd dan jullie, in het Westen. Jullie zijn vaak eenzaam. Wij leven meer samen.”

Vind je deze column leuk of interessant, volg me dan op Twitter

Carl Rohde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s