Fontys ILS Coolhunt update April ’14

Every 5 weeks a few students from Fontys International Lifestyle Studies come together with their Coolhunt-lecturers to brainstorm on all signs of the time. What are the signals worth analyzing and what do we learn about the developing mentalities worldwide?

Constructed by Desiree Laureijssen,Talisa Ong, Madeleine van Wettum and Fleur Stiels. Supervised by Ingeborg Bruinewoud. Written by Fleur Stiels

Once again gathering in the ‘House of Creative Concepts’ in the Spoorzone in Tilburg, it was the perfect moment for sharing international findings and coolhunts: all students had just returned from their study tour to Copenhagen and New York. This was thus a great way to start our third gathering and to discuss all the signs we had found.

First, the Copenhagen coolhunts came up. Mostly, our findings consisted of shops which were selling local handcrafted creations and places in the city which were set up to encourage meetings with other citizens. Most of these shops and meeting places could be found in the upcoming city area Vesterbro. Shops with local handcrafted goods such as Handcrafted Copenhagen and the ceramics selling shop Priip are neat examples of shops where pure craftmanship is being sold.

An example of an alternative Copenhagen meeting place is Foderbrættet, a restaurant that was inspired by other Hot Dog Gourmet restaurants in London and Los Angeles. Here you can get luxurious hot dogs and sausages, all dished up in a very hipster-looking way and share these with other guests, while enjoying a fancy cocktail or a glass of champagne. According to owner Micheal José it’s the perfect men cave for everyone (and not just men). Another interesting meeting place was Bynes Forlag, a little discrete publisher café where authors were able to work on their books (which were published by the publishing house Bynes Forlag of course) and get inspiration by everyone who would like to have a quick stop at the café.

Luxurious hot dogs, salads and fancy cocktails at Foderbrættet, everybody's men cave.

Luxurious hot dogs, salads and fancy cocktails at Foderbrættet, everybody’s men cave.

While talking about signals like these, it was inevitable that Dutch signals were brought up as well. Both of these signals contained both the handcrafting factor and the meeting factor. Hutspot Amsterdam is a place like that. It’s some sort of café where guests can eat and drink, but there’s also plenty of room for creatives and designers in the Hutspot Store to show their creations.
Crafts&Co in Maastricht is a similar concept. Here designers can rent a table and display their goods, while there is also the possibility to talk to the designers when they are there and to get a nice cup of tea with an organic muffin.

Video showing the diversity of Crafts & Co

While talking about all these authentic signs, we couldn’t help but switch over to the more technological signs we had gathered. While discussing these signs we came to the conclusion that many people still have a hard time adjusting to all the technological developments around them and accepting the possibilities all these developments are giving us. An article of the Los Angeles Times stated that a woman was attacked in a bar after she refused to take off her Google Glass. The people who attacked her weren’t happy with the fact that the woman was able to film those people whenever she wanted to. People who are wearing Google Glass are more often mentioned as ‘Glassholes‘, since many people wearing the Glass are expected to completely ignore the outside world because they are constantly being busy with their Google Glass. Wether you like to discuss this subject or not, it is a fact that technological developments will change our everyday life.

A video showing the ‘unwanted side effects’ of Google Glass

Technological improvements are often meant to improve and simplify our lives, but there always have to be improvements that don’t have those same intentions. For example, Nevermind, a horror adventure game which uses so-called biofeedback to intensify the game. In other words, this game knows when you’re scared and gets even scarier. The biofeedback element detects your heart rate variability while playing and the game will automatically respond to you and your increasing heart rate, which makes it even more horrifying to play. Another example of “scary” technological improvements is Labyrinth Psychotica, an virtual-reality outfit which gives you the chance to experience a pshychosis. Not a very pleasing experience, I assume.

The Nevermind video game knows how to shit your pants!

The virtual-reality outfit which gives you the chance to experience a pshychosis

The virtual-reality outfit which gives you the chance to experience a pshychosis

While discussing these fearful concepts, the coolhunts found in New York came in handy too. Since the 9/11 attack, New York keeps an eye open for all kinds of terrorism. Even worse: the citizens of the Big Apple are constantly informed of all the bad things that might happen. Metro tickets with slogans as ‘If you see an unattented package, don’t assume it was left by accident’ and ‘Surf this train and this ride could be your last’ and posters with questions directed to the society about teenage pregnancy are scattered around the city. It almost seems as if the government is trying to scare their inhabitants on purpose, to keep them in fear and to force them to always be aware.

New York citizens are constantly informed of all the bad things that might happen

New York citizens are constantly informed of all the bad things that might happen

Discussing all these heavy subjects, we thought it would be nice to get back to a more positive subject again. In this case: bees. 2014 is supposed the be the year of the bees, especially when you take a look at all the recent movements on how to save the bees. Bees are considered to be a very important factor of our human lives, sadly the greatest part of society doesn’t get that. Bees contain the balance between flora and fauna, which automatically contains our human’s lives balance. Small trends such as Urban Beekeeping are becoming more and more popular for many people. While more people are going to live in the city, the urban areas could be a very interesting place for bees to stay and live as well. In the meantime, big organizations such as Philips are designing urban beehives, to give the Urban Beekeeping a more sexy feeling and look.

Philips makes Urban Beekeeping sexy again!

Philips makes Urban Beekeeping sexy again!

It’s a fact, bees are not only keeping us alive, but they are gratifying to collaborate with as well. Portuguese designer Susana Soares has developed a device for detecting cancer using trained bees and Canadian artist Aganetha Dyck collaborates with bees to create sculptures that explore the relationship between humans and bees. Looking at all kind of signals showing the importance of bees, you indeed have to admit that 2014 is supposed to be the year of the bees.

The last cluster we created consisted of all kind of coolhunts which made life easier and more fun. For example the Chineasy illustrations by ShaoLan Hsueh. These illustrations will teach you how to understand basic Chinese characters.

Chineasy makes it easier to remember and recognise Chinese characters

Chineasy makes it easier to remember and recognise Chinese characters

Or The Hitch, a platform just like AirBnB, which helps you find attractive and affordable wedding venues, which, apparently, is very troublesome to find. And ofcourse the Spritz app, the app that can help you to read up to 1000 words a minute. The concept of Spritz is very simple, but also very effective. The app shows you one word of a sentence at a time, displaying the words by quick speed. You can adjust your reading speed, so you can improve your own reading skills. In the beginning the high speed might look inconvenient to your eyes, but by practicing you should be able to handle the fast reading speed.

The Spritz app teaches people how to read faster – up to 1000 words a minute

Thank you for reading and next time we will be back with a new update!


Fontys ILS Coolhunt Update January ’14

Every 5 weeks a few students from Fontys International Lifestyle Studies come together with their Coolhunt-lecturers to brainstorm on all signs of the time. What are the signals worth analyzing and what do we learn about the developing mentalities worldwide?

Constructed by Camiel Willems, Desiree Laureijssen, Fleur Stiels, Lidy Ubaghs and Nathalie de Korver. Supervised and written by Ingeborg Bruinewoud.

As we started our brainstorm in Fontys’ creative hub ‘House of Creative Concepts’ in the Spoorzone in Tilburg where a former industrial area now is used to boost innovation to give space to startups, creatives and the students from our own school, we couldn’t skip the topic ‘education’. Fontys made plans to move the whole ‘Academy for Creative Industries’ to this area but unfortunately the plans were canceled two months ago.
When we come to think of the future for education, it might not even be such a bad decision. Since Sir Ken Robinson’s speech on how schools kill creativity the debate on how to radically change our educational system hasn’t stopped.
One of the main themes we found during our brainstorm was ‘everything personalized‘, a term that is applicable to a lot of different fields, education and learning being one of them. Thanks to the digitalization learning has become less of a commodity and more reachable to everyone. Online you can learn what you want to learn in stead of the ‘collateral damage’ some of the subjects during your education are. See for example the collaboration between Khan Academy and Comcast ‘to bring free education content to those who need it most or can barely afford it’.
The possibility to ‘zapp’ between interests and combine your own education program outside of the school building will highly improve a hybrid education type in which the classroom will be flipped, learning will take place online and offline and will always be catered to your personal needs. In five years the classroom will learn you:

‘Personalized Learning: Future Technology Prediction from IBM’

Besides that learning will become more visual, whereas info graphics talk to us faster and clearer than a teacher ever could. Or books telling the stories a teacher rather wouldn’t:

‘Het Grote Sexboek by Studio Julliette Schraauwers’

But in the end education can’t get more personalized than when it is chosen by the student. The institutionalized school-building indeed doesn’t have to be center of learning in the future. Definitely not when 13 year-old Logan Laplante inspires other kids to hack education the way he does:

Logan LaPlante at TEDxUniversityofNevada

Or what about the gamification we see as part of education in schools, but also to let people outside learn through experiences? The Dutch society for community-workers is fed up with the amount of violence they come in contact with during their work on for example an ambulance and are planning to launch an interactive experience game. Or to understand people that suffer from dementia better through the Into D’mentia experience installation.
Experiencing time always was quantified by hours, seconds and clocks, forgetting that time can be experienced subjectively due to context and its receiver. Durr will vibrate every five minutes and make you aware of the passing of time but not giving you the exact time. It’s up to you what you do with it. Another way of experiencing time is by smell where Scent Rhythm Watch maps fragrances in sequence with the body’s circadian cycle; waking up, being active, relaxing and sleeping. For every state the watch will release a fragrance selected for that time of day. What’s better than waking up with the smell of coffee in the morning?

Blended senses

Blended senses

Of course learning and experience changes with technology’s development. We’ve seen a lot of ‘Blended Senses‘ examples coming across the last few weeks. Last year IBM published their annual ‘5 in 5‘ about senses. And indeed within a years change digital taste buds will help you eat smarter, you can taste the food you see on TV and computers already have a sense of smell. Multi-sense experiences are becoming more and more important says  Jinsop Lee:

‘Jinsop Lee: Design for all 5 senses TEDx’

Letting kids just sit in front of a screen bothers a lot of parents and developers. Tactility is an important part of developing (motor) skills in human beings. That is why Disney Research has developed a 3D Tactile TouchScreen. Or what about an interactive touchscreen on a water surface?
The other way around: scientists from Cleveland Veterans Affairs Medical Center have created sensors that help restore natural sensation within prosthesis through nerve stimulation. Now robotic parts of a human-exoskeleton can feel as well.
Also our sight can be manipulated as we saw last year with the invincibility cloak and more recently with the Invisible Bike Helmet (although that one doesn’t stay invisible…).

The Invisible Bicycle Helmet

SickWeather Map

Personalized Health

Technology will help us to get more personalized healthcare too in the future. We can wear our own defibrillator, or even live without a heart. Wearables will help to quantify ourselves more and more, wearing Wristify to heat or cool our body and check our SickWeather app for the sickness forecast and where to stay away. In stead of symptom treatment, we will more and more move towards addressing the cause. Where ‘upstream healthcare‘ starts with taking a critical look at the buildings we stay in.

Last but not least, one of our special lecturers Carl Rohde once said that ‘sleep is the new sex’, living in stress society with a growing need for relaxing moments. The topic sleep got a lot of attention in press lately: more people start experimenting with alternative sleeping cycles like polyphasic sleep  or monitor, map and improve the way we sleep and wake up. Maybe Russell Foster’s TEDx talk on sleeping got mainstream viral by now.

Meta-insight: we might check our rich sources everyday and try to map movements in the present towards the future. We do have to stay self-aware and critical. Are those TEDx talks and predictions we hear and read about trustworthy? Can we copy and use those insights? 

‘New perspectives – What’s wrong with TED talks? Benjamin Bratton’

Next month we will be back with a new update!

ILS studenten winnen reis naar Shanghai

ILS-studenten Evelien Slaats en Robin Peeters leverden vorig studiejaar de beste beroepsproducten voor opdrachtgevers af en wonnen daarmee een door hun opleiding betaalde reis naar Shanghai. Daar volgden ze de summer course Trendwatching & Innovation van ACI-docent Carl Rohde. Via de Chinese studenten én hun coolhunt leerden ze de stad en haar inwoners kennen.

Evelien%20en%20Robin%20Shanghai%202%20kleinEvelien en Robin keken hun ogen uit in de Chinese stad met meer dan twintig miljoen inwoners. Robin vertelt: ‘De stad heeft een prachtige skyline, maar daarachter zit veel armoede verstopt.’ Evelien vult aan: ‘In sommige clubs drinken ze dure champagne en zijn de toiletten van goud, maar als je buiten komt, zie je midden in de nacht een klein kind dat op straat zit te bedelen. Dat is een groot contrast.

Evelien%20en%20Robin%20Shanghai%203%20kleinDe twee ILS-studenten fungeerden tijdens de summer course op het Shanghai Institute of Technology als intermediair tussen docent Carl Rohde en hun Chinese klasgenoten. Robin: ‘Het onderwijs in China is heel traditioneel. De docent staat in hoger aanzien dan de studenten. Door onze aanwezigheid werden onze klasgenoten wat losser in de omgang met Carl.’ Evelien en Robin gingen in opdracht van Rohde samen met hen op zoek naar de ‘Chinese Dream’ bij verschillende generaties. Ze doken in de theorie, gingen coolhunten op straat en bezochten familieleden van hun klasgenoten.’

Evelien%20en%20Robin%20Shanghai%204%20kleinNa twee weken summer course was de conclusie dat er nog geen gezamenlijk gedeelde Chinese droom bestaat, maar dat iedereen vooral bezig is met hard werken om Shanghai op de kaart te zetten. Evelien: ‘De meeste inwoners zijn arm en zitten niet in de situatie om te dromen. Wat wel opvalt: er wordt niet meer naar Europa of Amerika gekeken als voorbeeld, maar ze zijn trots op hun eigen stad en land. Traditie blijft belangrijk. Kinderen luisteren naar hun ouders en zorgen voor hen als ze ouder worden. De ouders wensen hun kinderen eerst een baan, huis en partner en pas dan komt geluk.’

Evelien%20en%20Robin%20Shanghai%205%20kleinTerug in Nederland hebben Evelien en Robin er alletwee voor gekozen ook hun minor in het buitenland te gaan volgen. Evelien: ‘Op deze manier kom je echt in contact met de bewoners van een land. Wij kwamen thuis bij onze klasgenoten, spraken hun familie en leerden daardoor heel veel over de cultuur.’ Robin voegt toe: ‘Ons viel op dat de Chinese studenten heel hard moeten werken om aan de verwachtingen van hun familie te voldoen, ook in het weekend en in de avonduren waren ze bezig met school. Hun weg ligt al helemaal vast. Heb je eenmaal een richting gekozen, dan kun je er niet meer van afwijken. Toen ik net terug in Nederland was, stapte ik in een trein die vijf minuten te laat was. Iedereen zat meteen te klagen. Door zo’n ervaring in het buitenland leer je misschien vooral dat wij het eigenlijk heel goed hebben in Nederland.’

Lees meer over hun ervaring op hun blog.

Shanghai impressies – laatste deel

Door: Carl Rohde

Je kan er zo naast zitten hier. We hebben ons allemaal wel eens verbaasd over het sociale feit dat het in China geaccepteerd is voor veelal wat oudere mannen om in pyama door hun buurt te wandelen of naar het park te gaan. Tegenover mijn hotel is een exotisch parkje en daar zie je ze iedere ochtend tai chi’en. In pyama dus.

chinezen in pyamaMijn idee was altijd dat deze wat oudere heren er gewoon hun gemak van namen. Ze zijn zo vertrouwd met buurt en park dat ze simpelweg niet meer de moeite nemen om zich ‘fatsoenlijk’ aan te kleden. Foute inter­pretatie, veel te Westers gedacht.

In China draait alles veel minder om  een ‘enjoyable easy going lifestyle’ en alles veel meer om het continu tonen van de status die je hebt opgebouwd. Hoe statusvol kan het-over-straat-lopen-in-pyama dan wel zijn? Behoorlijk. In China geeft het aan dat je voldoende geld hebt verdiend om niet meer te hoeven werken. Dat moet getoond worden! In pyama.

Ik ontmoette hier iemand die voor (Engelse) studenten studiereizen naar Shanghai organi­seert. Hij vertelde dat alle studenten (natuurlijk) het Shanghainese uitgaansleven in willen. Kijken hoe imponerend cool hier het geld uit de zakken geklopt kan worden. Het animo om een van die immense fabrieken hier te bezoeken – kost een dagtocht – is aanmerkelijk minder groot. Chinezen glimlachen vriendelijk om die keuze, maar die glimlach wordt gecombineerd met enige minachting. Hoe kun je hier nu alleen maar uit willen gaan? En niet leren van hoe China, als geen ander: The Manufacturer of the World, zijn magistrale werkkracht organi­seert en zijn geld verdient in die immense fabrieken? Onbegrijpelijk decadent vindt men dat hier. En men glimlacht beleefd.

money shanghaiWe zijn Nederlanders, dus toch maar even wat prijzen. Ik zit in een Chinese buurt. Net buiten de echte stad, waar alles minstens het Nederlandse prijsniveau heeft. Twintig minuten met de metro om er te komen. Een kaartje kost 30 cent  – tenminste moet je wel zo electrische pas kopen. Zo niet, dan ben je een tourist en betaal je voor hetzelfde ritje ongeveer twee euro. Ik ben van mijn eigen buurtje gaan houden. Het hotel is best wel goed – 40 euro per nacht. Ik breng mijn overhemden, broeken en pakken zelf naar de stomerij – 1,25 per stuk. Ik eet bij de Chinees – 3,5 euro. En eergister vond ik een Japans restaurant voor studenten. Toen alleen maar een paar sushi gegeten – kijken of mijn buik de kwaliteit aan kon. Missie geslaagd. Gister heel veel sushi’s gegeten – overheerlijk voor 3,5 euro. Vanavond ga ik los. O ja, en op iedere straathoek kun je een voetdrukpunt massage halen. Ideaal voor als je veel loopt. 6 Euro voor een uur – inclusief kopje thee.

Ik ontmoette hier een negentienjarige student uit Amsterdam. Hij studeert er logistiek en loopt hier stage. Eerlijk gezegd bewonder ik de ondernemerslust van dergelijke studenten. Zo-ver-van-huis-alleen-in-een-vreemde-stad: dat gevoel. Ik geloof, als ik eerlijk ben, dat ik het toendertijd op die leeftijd helemaal niet gedurfd zou hebben. “85% van mijn mede­studenten in Amsterdam zoekt een stage binnen een straal van vijftien kilometer van zijn huis. Zodat hij/zij niet ver hoeft te reizen”, zo vertelde hij. “De andere 15% wil juist de wereld in en grenzen verleggen”. Die gaat bijvoorbeeld naar Shanghai. Kiezen we voor gemak & veiligheid of voor het onbekende & ongekende kansen?

Vind je deze columns leuk? Volg me dan op twitter.

Carl Rohde

Shanghai/China: Wat is er goed? Wat is er slecht?

Door: Carl Rohde

taxi shanghaiOveral waar ik in de wereld kom om met studenten te gaan Coolhunten vraag ik ze na een tijdje wat Het Beste aan hun land is en wat Het Slechtste. Dat doe ik overigens bij iedereen: van de chauffeur die me van luchthaven naar hotel vervoert tot en met de journalist die een interview met me wil. Vragen als deze werken al bruggetjes. Mensen vinden het leuk om te praten en er ontstaat een soort van levendigheid die iedereen waardeert en onthoudt.

De antwoorden van de Chinese studenten waren interessant. Voor het eerst in de zes jaar dat ik hier kom, hoorde ik ze enige kritiek op hun overheid opperen. Dat is hoogst onge­brui­kelijk, zeker tegenover een ‘ vreemdeling’. Blijkbaar is de nieuwe midden­klasse minder op haar mondje gevallen dan vroeger en zeker de kinderen van de nieuwe middenklasse: mijn studenten! Maar de toon blijft altijd respectvol. Zo vindt men de relatie tussen overheidsrepresentanten met vrienden uit het Chinese bedrijfsleven te nauw. Als het bedrijfsleven écht onafhankelijk en zonder ‘steun’  van de overheid moest operen, zouden de beste overblijven en van inter­nationale kwaliteit blijken. “En dan komt de volgende Apple vast en zeker uit China. Het zou goed zijn als de overheid dát stimuleerde!”. Kortom wel (voorzichtige) kritiek maar uiteindelijk toch veel vertrouwen in ‘het kunnen & het gezag’ van de regering.

shanghai-op-straatHet Slechtste? De voortdurend rijzende huizenprijzen in Shanghai. Geen enkele net afgestu­deerde kan hier nog een huis kopen. De huizen zijn hier ongeveer even duur als in Neder­land en in de binnenstad natuurlijk heel veel duurder – iedereen met wereldguts & talent wil immers in Shanghai, ‘The Bigger Apple’ komen wonen. Een net afgestudeerde verdient ongeveer 650 euro per maand, maar dan moet je wel goed zijn en geluk hebben. Een eigen huis(je) kan je dan dus wel vergeten.

babymelk chinaHet Slechtste? Anderen hadden het, zowel binnen als buiten de coolhunt om, over ‘Healthy Food’ en dat het daar nogal eens aan ontbreekt in Shanghai en China. Ik dacht eerst dat ze dat groene, eco-vriendelijke, organische voedsel bedoelden wat bij ons in groeiende kring(e­tjes) behoorlijk populair is. Maar dat was naief westers gedacht. Hier in China bedoelen ze met ‘Healthy Food’: voeding die veilig is. Babymelk die je kunt vertrouwen. Kippenvlees waar je gegaran­deerd niet ziek van wordt. Soms vergeet je dat deze superkrachtige wereldstad in een land ligt dat we twee decennia geleden met zijn allen nog zeer vanzelfsprekend:  ‘onderontwikkeld’ noemden. Niet alle ‘basics’  zijn hier zo tof geregeld als in onze verzor­gings­staat. “Maar pakt die krachtige overheid van jullie die schandalen dan niet keihard aan?”, vroeg ik. “Ja, maar soms zijn de relaties tussen overheid en bepaalde bedrijven nauw.”

Shanghai parkHet Beste? “Wij hebben zo veel potentieel. Als we ook nog eens creatiever en innovatiever worden, dan groeien we waarschijnlijk uit tot het wereldrijk in het midden.”  (“creatiever en innovatiever”: die kerncompetenties maken het hart uit van International Lifestyle Studies. Ik bedoel maar….).  Het Beste? “Wij zijn socialer georganiseerd dan jullie, in het Westen. Jullie zijn vaak eenzaam. Wij leven meer samen.”

Vind je deze column leuk of interessant, volg me dan op Twitter

Carl Rohde